2. 1.2. Problem-Based Learning, kiedy problem uruchamia uczenie się

W Problem-Based Learning punktem wyjścia jest problem, z którym student spotyka się zanim otrzyma komplet wiedzy potrzebnej do jego rozwiązania. To bardzo ważna cecha PrBL.

Wyobraź sobie zajęcia, podczas których najpierw przez kilka tygodni omawiasz mechanizmy eutrofizacji. Studenci poznają źródła biogenów, procesy zachodzące w ekosystemie i metody ograniczania eutrofizacji. Na zakończenie otrzymują przypadek zanieczyszczonego zbiornika i wykorzystują zdobytą wiedzę do jego analizy. Problem pełni tutaj funkcję zadania z zastosowaniem. Pozwala wykorzystać wcześniej zdobytą wiedzę. Możesz jednak zmienić kolejność.

Na początku zajęć pokazujesz studentom wyniki analiz wody, fotografie zakwitu sinic oraz dane dotyczące użytkowania zlewni. Pytasz:

Co mogło doprowadzić do takiego stanu zbiornika i jakie działania należałoby podjąć?

Studenci nie dysponują jeszcze całą wiedzą potrzebną do rozwiązania problemu. Analizują dostępne informacje, uruchamiają wiedzę uprzednią, formułują pierwsze hipotezy i odkrywają luki w swoim rozumieniu.

Pojawiają się pytania:

  • Co już wiemy?
  • Czego jeszcze nie wiemy?
  • Jakich informacji potrzebujemy?
  • Czego musimy się nauczyć, aby móc wyjaśnić problem?
  • Jak możemy sprawdzić nasze hipotezy?

W PrBL problem pojawia się na początku procesu i tworzy potrzebę uczenia się. Student potrzebuje nowej wiedzy, ponieważ bez niej nie może dobrze zrozumieć lub rozwiązać przedstawionego problemu. Problem zaczyna organizować proces uczenia się: studenci pracują nad złożonym problemem, identyfikują potrzebną wiedzę, podejmują samodzielne uczenie się i wykorzystują zdobytą wiedzę podczas dalszej analizy problemu.

Barrows (1986) podkreślał także znaczenie rozwijania rozumowania, samodzielnego uczenia się i pracy z problemami przypominającymi sytuacje spotykane w praktyce.