Spis treści i nakład czasu pracy w kursie

Kurs  "Cykl Kolba: uczenie się przez doświadczenie. Projektowanie zajęć akademickich" jest zaprojektowany jako ścieżka modułowa.

Moduł 1. Dlaczego samo doświadczenie nie wystarcza?

1.1. Doświadczanie nie jest jeszcze uczeniem się
1.2. Doświadczanie ≠ uczenie się
1.3. Pułapka aktywności
1.4. Skąd wzięła się idea uczenia się przez doświadczenie?
Podsumowanie: Dlaczego doświadczanie nie wystarcza? 

Moduł 2. Jak działa cykl Kolba?

Cztery etapy procesu uczenia się przez doświadczenie: cykl Kolba
Podsumowanie: Cykl Kolba opisuje proces uczenia się, a nie scenariusz zajęć

Moduł 3. Co współczesne badania potwierdzają, a co kwestionują?

3.1. Co potwierdzają współczesne badania?
3.2. Aktywne przywoływanie (retrieval practice).
3.3. Refleksja, która prowadzi do rozumienia (elaboration)
3.4. Metapoznanie (metacognition): myślenie o własnym uczeniu się
3.5. Zastosowanie wiedzy w nowych sytuacjach (transfer).
3.6. Style uczenia się jako mit psycho-pedagogiczny
Podsumowanie: Co warto zabrać do własnej praktyki dydaktycznej? 

Moduł 4. Jak projektować zajęcia z wykorzystaniem cyklu Kolba?

4.1 Od tematu zajęć do procesu uczenia się
4.2 Cztery pytania projektanta zajęć
4.3 Jak projektować każdy etap cyklu?
4.4 Mity o cyklu Kolba 8 pułapek
4.5 Przykłady przeprojektowania zajęć w modelu Kolba
Podsumowanie: Jak projektować proces uczenia się w modelu Kolba?

Moduł 5. Przeprojektuj własne zajęcia

5.1 Krok 1. Zdefiniuj efekty
5.2 Krok 2. Zaprojektuj etap doświadczania
5.3 Krok 3. Zaplanuj refleksję
5.4 Krok 4. Pomóż studentom zbudować rozumienie
5.5 Krok 5. Zaprojektuj zastosowanie wiedzy
Karta projektowania zajęć
Zadanie dodatkowe: podziel się swoim projektem

Moduł 6. Wdrożenie projektu i refleksja

Karta refleksji
Słowniczek pojęć

W kursie znajdziesz odniesienia do:

• Johna Deweya (refleksja jako warunek uczenia się).
• Kurta Lewina (doświadczenie i działanie jako źródło zmiany).
• Jeana Piageta (asymilacja i akomodacja).
• Davida i Alice Kolb (nowsze rozwinięcia Experiential Learning Theory  4.0, obejmujące m.in. uczenie przez całe życie, tożsamość uczącego się i kontekst społeczny).
• badań nad retrieval practice, elaboration i transferem wiedzy pokazujące, dlaczego refleksja i ponowne zastosowanie wiedzy zwiększają trwałość uczenia się.
• krytykę koncepcji stylów uczenia się jasno oddzielając proces uczenia się od Learning Styles Inventory (brak przekonujących dowodów na skuteczność dopasowywania nauczania do stylów).